من هرگز بلد نبودم معشوقه خوبی باشم

من هرگز بلد نبودم معشوقه خوبی باشم، چون معشوقههای خوب مدام ناخنهایشان را سوهان میکشند و با لاکهای رنگی تزئینشان میکنند، حواسشان به پوست دستشان هست که مبادا زبر باشد و خشک، من اما ناخنهای یکی در میان کوتاه و بلندم را هرگز سوهان نمیکشم، حتی گاهی که یکیشان میشکند خودم را لوس نمیکنم و ناراحت نمیشوم، اضافههایش را با ناخن گیر میگیرم و بیتفاوت منتظر بلند شدنش میمانم.خب معشوقه خوب نبودن از همین چیزها شروع میشود دیگر، از بلد نبودن خیلی کارهای دخترانه و ظریف! مثلا فکر کن بلد نباشی جوری خط چشم بکشی که به صورتت بیاید، فقط محض تنوع یک خط کج بیندازی پشت چشمت و ریملت را جوری بزنی که مژههایت بهم بچسبد و حوصله نداشته باشی جدایشان کنی. مدام ماسکهای جور واجور روی صورتت نگذاری و نگران ریزش مژه و ابروهایت نباشی. اسم عطرهای مارک و برندهای مختلف را بلد نباشی و عطر ساده قدیمیات را بزنی و عین خیالت هم نباشد! راستی یک چیز مهمتر هم وجود دارد، اینکه بلد نباشی غذایت را اضافه بیاوری و نصفه نیمه رهایش کنی.اصلا شاید یکی از ویژگیهای بارز معشوقههای خوب، باکلاس بودن باشد. اینکه خاکی ن